Op sportpark De Pampert hebben Germanicus en Korvesta een probleem. Niet een klein probleempje van een beetje jeuk na een wandelingetje, maar een serieus probleem. Kinderen hebben uitslag, trainingen moesten worden verplaatst en een deel van het sportpark wordt vanwege de eikenprocessierups liever gemeden.

Dus stelt een raadslid vragen. Logisch.
En dan komt het verlossende antwoord uit het gemeentehuis: de vereniging is zelf verantwoordelijk voor de bomen. Kijk, dat scheelt. Probleem opgelost. Alleen nog even de rekening van een paar duizend euro naar de voetbalclub sturen en we kunnen allemaal weer rustig slapen. Maar zo werkt het volgens mij niet helemaal. Want De Pampert is gemeentelijk bezit. In een gemeentelijk rekenkamerrapport staat dat de gemeente eigenaar is van de grond en de velden beheert. De verenigingen hebben daar hun eigen rechten en verantwoordelijkheden, onder meer via een erfpacht- en opstalconstructie.

En ergens in die constructie moet dus staan wie verantwoordelijk is voor de bomen.
Niet wie dat toevallig vindt. Niet wie dat tijdens een overleg heeft gezegd. Niet wie er volgens de wethouder voor verantwoordelijk hoort te zijn. Nee, gewoon: wat staat er in het contract?

Dat lijkt mij geen ingewikkelde vraag. Er is, voor zover uit de gemeentelijke stukken blijkt, een overeenkomst uit 1997. Daarin moeten afspraken staan over beheer en onderhoud. Dan zou ik zeggen: pak dat ding uit de kast, leg hem op tafel en lees hem voor. Want het verschil tussen klein onderhoud, groot onderhoud, bomenbeheer en bestrijding van een gezondheidsrisico is nogal relevant. Een eikenprocessierups is namelijk geen ongewenst madeliefje tussen de doelpalen. Het beestje kan gezondheidsklachten veroorzaken en de gemeente weet dat. Sterker nog, buitensportaccommodaties krijgen bij de gemeentelijke aanpak van de eikenprocessierups juist een hoge prioriteit, en dan vind ik het toch merkwaardig dat wanneer het probleem zich daadwerkelijk voordoet op zo'n sportaccommodatie, de eerste reflex lijkt te zijn: 'De vereniging is verantwoordelijk.'
Daar komt nog iets bij. De oplossing zou tussen de 3.500 en 5.000 euro kunnen kosten. Voor de gemeentelijke begroting is dat een bedrag waar waarschijnlijk geen ambtenaar wakker van ligt. Voor een sportvereniging is het gewoon een forse aanslag op de kas.
En laten we eerlijk zijn: die verenigingen draaien niet op oliegeld. Ze draaien op contributies, kantine-inkomsten en vooral op vrijwilligers die hun vrije tijd erin steken.
Dan kun je als gemeente natuurlijk zeggen: 'Regels zijn regels.' Maar dan moet je die regels ook kunnen aanwijzen.

Dus mijn vraag aan de gemeente is eigenlijk heel simpel: waar staat het?
Waar staat dat Germanicus verantwoordelijk is voor de bomen?
Waar staat dat Germanicus de eikenprocessierups moet bestrijden?
Waar staat dat dit voor rekening van de vereniging komt?
En als het inderdaad allemaal zo duidelijk in de overeenkomst staat, waarom wordt die overeenkomst dan niet gewoon openbaar gemaakt?

Dat zou namelijk een hoop discussie schelen.
Want nu hebben we een gemeentelijke eigenaar, gemeentelijk beheer van de velden, verenigingen met eigen verantwoordelijkheden, een gezondheidsrisico en een rekening van duizenden euro's.

En ergens tussen al die verantwoordelijkheden staat een boom.
Een boom die blijkbaar van niemand is totdat er een probleem ontstaat. Want zodra er rupsen in zitten, blijkt iedereen ineens heel precies te weten van wie hij níét is.
Misschien moeten we het daarom eens anders aanpakken.

Geen nieuwe vergadering. Geen nieuwe werkgroep. Geen adviesbureau. Geen bestuurlijke rookmachine. Gewoon het contract uit 1997 op tafel. Dan weten we wie de boom moet onderhouden, en misschien komen we er dan ook achter wie hem moet betalen.
Want één ding weet ik inmiddels zeker: de eikenprocessierups is niet verantwoordelijk voor de bestuurlijke jeuk. Die hebben wij mensen zelf veroorzaakt.